benden geçti artık...
skip to main |
skip to sidebar
- ÖZLEM BAŞYAZICI
- İstanbul, Türkiye
- Söz uçar, yazı kalır. Galiba bir de fotoğraflar...
YAZAN BAYAN'IN KALEMİNDEN
Sarı
Sarı; güneş
Sarı; papatya
Sarı; bal
Sarı; sevda
Her şey giderek sararıyor mu ne?
Anlayamadım bir türlü...
Düşlerim çok özgür ama şimdi
Bırak da bu rengarenk odada uyuyayım...
- 0 -
Ayna ayna söyle bana
Var mı benim kadar yalnızı bu dünyada?
Hayatım bir masal gibi olsun istiyorum
Derdimi kimseye anlatamıyorum
İstanbul o kadar kalabalık ki
Kendimi yalnız hissediyorum!
Ayna ayna söyle bana
Var mı benim kadar yalnızı bu dünyada?
- 0 -
Neden olmam gereken yerde değilim?
Neden yanlış duraktayım?
Neden zorluyor her şey beni?
Neden bir şeyler hep eksik kalıyor?
Neden cevap aramak zorundayım her zaman?
Neden hiç yeterince büyümüş olmuyorum?
Nedenini bilmiyorum...
- 0 -
Akşam bazen koltukta uyuya kalmaktır.
Bazen bir bar taburesinde sızmaktır.
Akşam bazen hayallerin kırılmasıdır.
Bazen umut dolu bir fısıltıdır.
Akşam bazen annenin yaptığı yemekleri beğenmemektir.
Bazen de annenin yaptığı yemekleri özlemektir.
Akşam bazen yeni biriyle tanışmaktır.
Bazen eski dostlarla buluşmaktır.
Akşam bazen düşünmektir.
Bazen boşvermektir.
Akşam bazen yarını bekleyememektir.
Bazen de hiç bitmesin istemektir.
Akşam bazen her şeyi kavramaktır.
Bazen yeni sorular sormaktır.
Sarı; güneş
Sarı; papatya
Sarı; bal
Sarı; sevda
Her şey giderek sararıyor mu ne?
Anlayamadım bir türlü...
Düşlerim çok özgür ama şimdi
Bırak da bu rengarenk odada uyuyayım...
- 0 -
Ayna ayna söyle bana
Var mı benim kadar yalnızı bu dünyada?
Hayatım bir masal gibi olsun istiyorum
Derdimi kimseye anlatamıyorum
İstanbul o kadar kalabalık ki
Kendimi yalnız hissediyorum!
Ayna ayna söyle bana
Var mı benim kadar yalnızı bu dünyada?
- 0 -
Neden olmam gereken yerde değilim?
Neden yanlış duraktayım?
Neden zorluyor her şey beni?
Neden bir şeyler hep eksik kalıyor?
Neden cevap aramak zorundayım her zaman?
Neden hiç yeterince büyümüş olmuyorum?
Nedenini bilmiyorum...
- 0 -
Akşam bazen koltukta uyuya kalmaktır.
Bazen bir bar taburesinde sızmaktır.
Akşam bazen hayallerin kırılmasıdır.
Bazen umut dolu bir fısıltıdır.
Akşam bazen annenin yaptığı yemekleri beğenmemektir.
Bazen de annenin yaptığı yemekleri özlemektir.
Akşam bazen yeni biriyle tanışmaktır.
Bazen eski dostlarla buluşmaktır.
Akşam bazen düşünmektir.
Bazen boşvermektir.
Akşam bazen yarını bekleyememektir.
Bazen de hiç bitmesin istemektir.
Akşam bazen her şeyi kavramaktır.
Bazen yeni sorular sormaktır.
GÖRSEL BAHARATLAR
Alkolik
Alkolik olmak vardı şu hayatta
İçip içip unutmak
Kafanın güzelliği alıp başını gidince
Anlamak
Yok dostum
Yok ki dostum
Öyle olmaz bu işler...
- 0 -
Gündelikçi
Bir kadın vardı İstanbul’da
Kadın dediysem öyle aşık olunacak türden değil
Her gün, her yerde rastlanacak sıradanlıkta...
Kadının bir kocası vardı
Eh illa ki eve dönerdi gece oldu mu
Kadın bilmezdi adamın nerede geçirdiğini günü
Ama mahallelinin evinde ne var ne yok ondan sorulurdu
Bunca zamanlık gündelikçi, kapı cam silmek kadar göreviydi dedikodu
Gel zaman git zaman kadın düşünmeye başladı olanları, olmayanları
Bir soru sordu kendine, çok önce sorması gereken...
Neden geldim bu dünyaya?
Temizlediği aynada kendine baktı o yabancı olduğu evlerden birinde
Sonra gökyüzüne, denize, aya, yıldızlara baktı
Bir gece hırıltılar içinde uyuyan kocasına baktı, uykusu kaçtı
Balkona çıktı.
Atladı.
- 0 -
Tereddüt
Tereddüt; kalmakla gitmek arasında gidip gelmektir
Kalırsam pişmanlığıma esir olurum diye korkarım
Gidersem yalnız kalırım diye korkarım
Pişmanlıktan, kaybetmekten
Vazgeçmekten, vazgeçememekten
Yanlışlarla yaşamaktan korkarım
Korkmaktan korkarım
Kalıpla gitmek arasında gider gelir, illa ki tereddüt ederim
Zaman akar gider
Ben ne kalır ne de giderim
Alkolik olmak vardı şu hayatta
İçip içip unutmak
Kafanın güzelliği alıp başını gidince
Anlamak
Yok dostum
Yok ki dostum
Öyle olmaz bu işler...
- 0 -
Gündelikçi
Bir kadın vardı İstanbul’da
Kadın dediysem öyle aşık olunacak türden değil
Her gün, her yerde rastlanacak sıradanlıkta...
Kadının bir kocası vardı
Eh illa ki eve dönerdi gece oldu mu
Kadın bilmezdi adamın nerede geçirdiğini günü
Ama mahallelinin evinde ne var ne yok ondan sorulurdu
Bunca zamanlık gündelikçi, kapı cam silmek kadar göreviydi dedikodu
Gel zaman git zaman kadın düşünmeye başladı olanları, olmayanları
Bir soru sordu kendine, çok önce sorması gereken...
Neden geldim bu dünyaya?
Temizlediği aynada kendine baktı o yabancı olduğu evlerden birinde
Sonra gökyüzüne, denize, aya, yıldızlara baktı
Bir gece hırıltılar içinde uyuyan kocasına baktı, uykusu kaçtı
Balkona çıktı.
Atladı.
- 0 -
Tereddüt
Tereddüt; kalmakla gitmek arasında gidip gelmektir
Kalırsam pişmanlığıma esir olurum diye korkarım
Gidersem yalnız kalırım diye korkarım
Pişmanlıktan, kaybetmekten
Vazgeçmekten, vazgeçememekten
Yanlışlarla yaşamaktan korkarım
Korkmaktan korkarım
Kalıpla gitmek arasında gider gelir, illa ki tereddüt ederim
Zaman akar gider
Ben ne kalır ne de giderim
ÖZ'LÜ SÖZLER
Aşkın gelişi, aklın gidişidir.
ANTONINE BERT
Ben bilmediğimi bildiğim için öteki insanlardan akıllıyım. SOKRATES
Bencillik dostluğun zehiridir.
BALZAC
Beni isterseniz dövün ama bırakın istediğim gibi güleyim. MOLI'ERE
Bilgili olduğumuz oranda özgür oluruz.
SOKRATES
Bir paranın nereden geldiğini görmek istiyorsan, nereye gittiğine bak.
EBU HANİFE
Güzellik,çoğu zaman kusurları gizleyen bir örtüdür.
BALZAC
Her şeyin başlangıcı küçüktür.
CİCERO
Resim, sözcüksüz şiirdir.
HORATIUS
Sanat hem bir coşma hem bir yadsıma işidir.
ALBERT CAMUS
Zafer iradededir.
NAPOLYON
Duvar kendisine çakılmak üzere olan çivinin ucunu nasıl hissederse, o da şakağında öyle hissetti. Dolayısıyla hissetmedi.
FRANZ KAFKA
Başarısızlıktan yeni şeyleri denemeye korkacak kadar korkmayın. En üzücü hayatların özeti üç kavram ile tanımlanabilir:
Yapabilirdim, yapardım, yapmalıydım
LOUIS E. BOONE
Hayal gucu bilgiden daha onemlidir.
ALBERT EINSTEIN
ANTONINE BERT
Ben bilmediğimi bildiğim için öteki insanlardan akıllıyım. SOKRATES
Bencillik dostluğun zehiridir.
BALZAC
Beni isterseniz dövün ama bırakın istediğim gibi güleyim. MOLI'ERE
Bilgili olduğumuz oranda özgür oluruz.
SOKRATES
Bir paranın nereden geldiğini görmek istiyorsan, nereye gittiğine bak.
EBU HANİFE
Güzellik,çoğu zaman kusurları gizleyen bir örtüdür.
BALZAC
Her şeyin başlangıcı küçüktür.
CİCERO
Resim, sözcüksüz şiirdir.
HORATIUS
Sanat hem bir coşma hem bir yadsıma işidir.
ALBERT CAMUS
Zafer iradededir.
NAPOLYON
Duvar kendisine çakılmak üzere olan çivinin ucunu nasıl hissederse, o da şakağında öyle hissetti. Dolayısıyla hissetmedi.
FRANZ KAFKA
Başarısızlıktan yeni şeyleri denemeye korkacak kadar korkmayın. En üzücü hayatların özeti üç kavram ile tanımlanabilir:
Yapabilirdim, yapardım, yapmalıydım
LOUIS E. BOONE
Hayal gucu bilgiden daha onemlidir.
ALBERT EINSTEIN
AMASYALI CAVİT KİMDİR?
Amasyalı Cavit, ailemizin fotoğrafçısıdır. Aile doktorunu duyduk da aile fotoğrafçısı mı olurmuş demeyin! Oluyor...
Amasyalı Cavit Amca, koskocaman ailemizin bitmek tükenmek bilmeyen düğünlerinde, derneklerinde, doğum günü, nişan, sünnet gibi bilimum özel günlerinde her zaman başrolü üstlenmiştir. Malum bizlerin çocukluğunda öyle şimdiki gibi her elde, cepte fotoğraf makineleri yoktu. Hal böyle olunca da iş Amasyalı Cavit Amca'ya kalıyordu!
Çok çocuklu bir sülalede büyüdüyseniz, kutlamalarının ne demek olduğunu bilirsiniz. Sanki bir şölen, bir bayram... Laf aramızda biz küçükten büyüğe neşeli bir aileyizdir, böyle zamanları da pek severiz. İşte bu yüzden de Cavit Amca’ya iyi malzeme çıkıyordu doğrusu...
Tabi ki anladığınız üzere kendisi Amasyalı’ydı ve sebebini bilmediğim bir şekilde herkes ona nereli olduğunu da söyleyerek hitap ediyordu.
Uzun lafın kısası, Amasyalı Cavit Amca, gerçekten çok değerli bir insandır. Aile fotoğrafçımız olmasının yanı sıra Adapazarı gibi küçük bir memlekette, fotoğraf sanatına gönül vermiş, tüm ömrünü buna adamış, ekmeğini bu işten kazanmıştır. Büyük küçük tüm aile fertlerinin vesikalıklarını da yine o çekmiştir.
Ama gel zaman git zaman derken fotoğraf makineleri yaygınlaşmış ve Amasyalı Cavit Amca sadece stüdyoda özel çekimler yapar olmuştur.
Şimdi pek işimiz düşmese de Amasyalı Cavit Amca'nın her zaman, tüm ailem için ayrı bir yeri olacaktır...
Sanıyorum “Amasyalı Cavit de kim ola ki?” diyen site müdavimlerimi bilgilendirmiş oldum.
İşte Amasyalı Cavit Amca’nın hikayesi...
Amasyalı Cavit Amca, koskocaman ailemizin bitmek tükenmek bilmeyen düğünlerinde, derneklerinde, doğum günü, nişan, sünnet gibi bilimum özel günlerinde her zaman başrolü üstlenmiştir. Malum bizlerin çocukluğunda öyle şimdiki gibi her elde, cepte fotoğraf makineleri yoktu. Hal böyle olunca da iş Amasyalı Cavit Amca'ya kalıyordu!
Çok çocuklu bir sülalede büyüdüyseniz, kutlamalarının ne demek olduğunu bilirsiniz. Sanki bir şölen, bir bayram... Laf aramızda biz küçükten büyüğe neşeli bir aileyizdir, böyle zamanları da pek severiz. İşte bu yüzden de Cavit Amca’ya iyi malzeme çıkıyordu doğrusu...
Tabi ki anladığınız üzere kendisi Amasyalı’ydı ve sebebini bilmediğim bir şekilde herkes ona nereli olduğunu da söyleyerek hitap ediyordu.
Uzun lafın kısası, Amasyalı Cavit Amca, gerçekten çok değerli bir insandır. Aile fotoğrafçımız olmasının yanı sıra Adapazarı gibi küçük bir memlekette, fotoğraf sanatına gönül vermiş, tüm ömrünü buna adamış, ekmeğini bu işten kazanmıştır. Büyük küçük tüm aile fertlerinin vesikalıklarını da yine o çekmiştir.
Ama gel zaman git zaman derken fotoğraf makineleri yaygınlaşmış ve Amasyalı Cavit Amca sadece stüdyoda özel çekimler yapar olmuştur.
Şimdi pek işimiz düşmese de Amasyalı Cavit Amca'nın her zaman, tüm ailem için ayrı bir yeri olacaktır...
Sanıyorum “Amasyalı Cavit de kim ola ki?” diyen site müdavimlerimi bilgilendirmiş oldum.
İşte Amasyalı Cavit Amca’nın hikayesi...
BASİT DÜŞÜN SADECE YARAT!
.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder